စကားျပန္ဘ၀

3-4/10/2009 ရက္ေန႔က အေျခခံလူ႔အခြင့္အေရးေၾကျငာစာတမ္းကို ထုိင္း-ျမန္မာႏွစ္ဘာသာလုံးနားလည္ရန္ ေရႊ႔ေျပာင္းအလုပ္သမားထုကိုယ္စားလွယ္မ်ားကို သင္တန္းပို႔ခ်ေပးေနစဥ္။

14-15/11/2009 ရက္ေန႔က အေျခခံဥပေဒ (ရာဇ၀တ္မႈ ႏွင့္ တရားမမႈ) ကို ထုိင္း-ျမန္မာႏွစ္ဘာသာလုံးနား လည္ရန္ ေရႊ႔ေျပာင္းအလုပ္သမားထုကိုယ္စားလွယ္မ်ားကို သင္တန္းပို႔ခ်ေပးေနစဥ္။














စကားျပန္လုပ္ရတဲ့အခါမွာ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာဖိစီးမႈမ်ားစြာေပၚခဲ့ပါတယ္၊ အဲဒါဘာလဲဆိုေတာ့ မိမိျပန္ဆိုတဲ့ ဘာသာ စကားကိုေသာ္လည္းေကာင္း၊ သင္တန္းအေၾကာင္းအရင္းကိုေသာ္လည္းေကာင္း သင္တန္းတက္ေရာက္လာသူ ေရႊ႔ေျပာင္းအလုပ္သမားမ်ား တိတိက်က်ရွင္းရွင္းလင္းလင္း နားမလည္မွာစိုးရိမ္မိတယ္။ ကိုယ္နားလည္သလို သူ တပါးက နားမလည္ဘူးဆိုရင္ မိမိရဲ႔လုပ္ေဆာင္ခ်က္ေတြဟာ အက်ဳိးမထိေရာက္ႏုိင္ဘူး။

တခ်ိန္တည္းမွာပဲ စကားျပန္လုပ္ေနရင္း ဘာသာပါျပန္ရေသးတယ္၊ ထုိင္းစာကေန ျမန္မာစာျဖစ္ေအာင္ေပါ့ေလ။ A4 တစ္မ်က္ႏွာကို ၂ မိနစ္အတြင္း ၿပီးေအာင္ျပန္ေပးပါတဲ့၊ သိပ္ေတာ္တဲ့ေကာင္မေလးလို႔ ထင္ေနၾကမွာပဲ၊ ေခၽြး ဘယ္တစ္လုံး၊ ညာတစ္လုံးရြဲၿပီး မ်က္စိေတြျပာသြားတာပဲ။ ကိုယ့္ဟာကို အိမ္မွာေခါင္းေအးေအးနဲ႔ျပန္တာေတာင္ ၂ မိနစ္နဲ႔ A4 တစ္ရြက္မၿပီးႏုိင္တဲ့ဥစၥာကို။ အင္း ............

ေနာက္တစ္ခုကေတာ့ မိမိစကားျပန္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ အေသခ်ာနားေထာင္ျခင္းမရွိဘဲနဲ႔ သူမ်ားရယ္စရာေတြေျပာ တဲ့အခါ၊ ေလးနက္တဲ့အေၾကာင္းအရာေတြေျပာတဲ့အခါမ်ဳိးမွာ တစ္ေယာက္ေယာက္ကလက္ေထာင္ကာ “ဘာလဲ၊ ဘာေျပာတာလဲ” လို႔ျပန္ေမးတတ္တဲ့လူ။ ၿပီးေတာ့ မိမိကျမန္မာလိုမေခၚတတ္တဲ့စကားလုံးဆိုရင္ သင္တန္းသူ၊ သားေတြကိုျပန္ေမးေလ့ရွိတယ္၊ အဲဒါကို စိတ္မရွည္၊ လက္မရွည္မဲ့ရြဲ႔ကာျပန္ေျပာတဲ့လူေတြကလည္းရွိ။

အေၾကာင္းအရာသိပ္ေလးနက္လာရင္ အမွားပါမွာသိပ္စိုးရိမ္မိခဲ့တယ္။ ဒါေပမယ့္လည္း မျဖစ္မေနမွားျဖစ္ေအာင္ မွားလုိက္ေသးတယ္။ အဲလိုအခါမ်ဳိးမွာဆိုရင္ စိတ္ပါလြင့္ထြက္သြားပါေတာ့တယ္။ စိတ္တင္မကဘူး၊ လူပါထြက္ ေျပးခ်င္စိတ္ေပါက္လာတယ္။ သို႔ေသာ္လည္း ရည္ပ်က္ဆင္းပ်က္ျဖစ္မွာစိုးလို႔ ခ်က္ခ်င္းျပန္သတိသြင္းလိုက္ရတာ ေပါ့။ ႏို႔မို႔ ကိုယ့္လူမ်ဳိးေတြအတြက္ အခြင့္အေရးေတြဆုံးရႈံးသြားမွာေလ။

ဒီအလုပ္ကိုမႀကဳိက္တာ အမွန္ပါ၊ သို႔ေသာ္ ဘ၀အေျခအေနကတြန္းပို႔လုိ႔ စင္ျမင့္ေပၚေရာက္ခဲ့ရတယ္။ တစ္ဖက္ ကလည္း ဒီအလုပ္ကိုေက်းဇူးတင္မိတယ္။ အေတြ႔အႀကဳံေတြ၊ ဗဟုသုတေတြ၊ တခ်ဳိ႔ေသာကၽြမ္းက်င္မႈေတြရရွိခဲ့ တာအမွန္ပါပဲ။