နံနက္ေစာေစာ ေက်ာင္းသားႀကဳိပို႔ကားႀကီး အိမ္ေရွ႔ေရာက္လာ တာနဲ႔ ကေလးေတြရဲ႔အသံေတြကို အခန္းထဲထိၾကားေနရတယ္။ ကေလးေတြရဲ႔အသံဟာ ငိုတာေရာ၊ ရယ္တာ ေရာ၊ ေအာ္ေနတာေရာ စုံလုိ႔ပါပဲ။ တခ်ဳိ႔ကေလးေလးေတြက်ေတာ့ မနက္အေစာႀကီးထၿပီး ေက်ာင္းလာရတာ မို႔ အိပ္ေရးမ၀တဲ့မ်က္ႏွာေလးနဲ႔ သုန္မႈန္ၿပီးေရာက္လာတာမ်ဳိးလည္းရွိတယ္။ တခ်ဳိ႔ကေလးေတြကလည္း မိဘေတြအလုပ္ထဲမွာမို႔ ကိုယ့္ဖာသာကိုယ္ လြယ္အိတ္ဆြဲၿပီးေက်ာင္းကားအမွီလာ ရတာေၾကာင့္ မ်က္ႏွာလည္းမသစ္ႏုိင္၊ ေရလည္းမခ်ဳိးႏုိင္၊ အ၀တ္စားလည္းမလဲႏုိင္ၾကဘူး။
ဒါေတာင္ သူတို႔ေလးေတြရဲ႔ဘ၀မွာ အခ်ိန္မေရြး၊ ေနရာမေရြးေပ်ာ္ရႊင္ေနႏုိင္ၾကတယ္ .... ေက်ာင္းေရာက္ရင္ ပို ေပ်ာ္ၾကတယ္ .... သူတို႔ေလးေတြရဲ႔ရယ္သံေတြကို ေန႔တုိင္းၾကားခြင့္ရခဲ့တယ္။ အထူးသျဖင့္ နံနက္ေစာေစာဆို ပိုမိုသာယာေနပါတယ္။
"အေမ .... ဒီဘက္မွာေလတုိက္ေနတယ္ .... ေအးလုိက္တာ .... အရမ္းေပ်ာ္တာပဲ ဟူး။ ေဟး အရမ္းေပ်ာ္တယ္ ....." ဆိုတဲ့ ကေလးမေလးတစ္ေယာက္ရဲ႔အသံျဖစ္တယ္။ နံနက္ေစာေစာေအးခ်မ္းျခင္းကို လူႀကီးေတြပဲခံစား တတ္ၾကတာမဟုတ္ပဲ ... ေလာကရဲ႔သဘာ၀တရားကို ရုိးသားစြာခံစားတတ္တဲ့ကေလးငယ္ေလးေတြလည္း ခံ စားတတ္ေနပါၿပီ။
တားတားတို႕ရဲ ေက်ာ္တတ္ပါဒယ္...
ReplyDeleteးဝ)
ျဖဴစင္တဲ့ သဘာဝေလးကို ေဖာ္က်ဴးတာမို႔ ဖတ္လို႔ေကာင္းတယ္ နဲနဲတိုေနတယ္ အမေရ ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစေနာ္ း)
ReplyDelete