သုံးရာသီ ဘ၀ခရီး

ေတာေတာင္အထပ္ထပ္နဲ့ စမ္းေခ်ာင္းေရၾကည္မ်ားစီး ဆင္းလ်က္၊ နံနက္ငွက္ငယ္မ်ားေတးသံကိုနားဆင္ရင္း အိပ္ယာကမထႏိုင္ေလာက္ေအာင္ သာယာေအးခ်မ္းေန ခဲ့ပါတယ္၊၊ မနက္ ၅ နာရီးထိုးေနျပီ၊ သို႔ေသာ္နံနက္ေစာ ေစာရဲ့ လူမျမင္နိုင္တဲ့ေလေျပေလေအးနဲ႔အတူ ေအးခ်မ္း သာယာတဲ့ငွက္ငယ္မ်ားရဲ့ျမူးတူးေပ်ာ္ရႊင္ေနၾကပံု ကိုယ္ကို တိုင္ကလည္းမျမင္နိုင္ခဲ့ပါ၊၊ ဒါေပမဲ့ အိပ္ယာထဲက ခံစား ခြင့္ရေနခဲ့တယ္၊၊ အဲဒီေအးခ်မ္းသာယာတဲ့ေတး သံေလးေတြနဲ့အတူ ကိုယ့္စိတ္ေတြလိုက္ေမ်ာပါသြားရင္း၊ နံနက္ အာရုဏ္ဆြမ္းထခ်က္ရမွာကို သတိရလာခဲ့တယ္၊၊ ဒါေၾကာင့္ အိပ္ယာက ကပ်ာကယာထေျပးျပီး မီးဖိုေခ်ာင္ ထဲ၀င္၊ မ်က္နွာသစ္ျပီး မီးေမႊး၊ ဆြမ္းခ်က္၊ မနက္စာျပင္ လိုက္ရေတာ့တယ္၊၊ ထိုအခါ နံနက္အာရုဏ္ဦးေလးရဲ့ တိတ္ဆိတ္တဲ့ ရသကိုခံစားလိုက္ရတယ္၊၊

နံနက္ ၆ နာရီထိုးတာနဲ့ ရြာအလယ္ပိုင္းဘုန္းၾကီးေက်ာင္းက ရဟန္းသံဃာေတာ္မ်ား ဆြမ္းခံႂကြအလာကို တစ္ရြာ လံုးရိွအိမ္မ်ား ဗယ္ညာနွစ္ဘက္မွာဆြမ္းခြက္ပူပူေႏြးေႏြးေလးေတြကို ပင့္မကာေစာင့္ေနၾကတာ အင္မ တန္ၾကည္ ညိုဖြယ္ေကာင္းလွပါတယ္၊၊ အဲဒီအခိ်န္ဆိုရင္ ရြာရိုးတေလွ်ာက္အိမ္တိုင္းဆိုသလို ဆြမ္းေလာင္းဖို႔ အသင့္ျဖစ္ေနခဲ့ ၾကျပီး သံဃာေတာ္မ်ားကို ေစာင့္စိုင္းေနခဲ့ၾကတယ္၊၊ ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားမ်ားရိွတဲ့အိမ္တိုင္း မွလည္း စာက်က္သံမ်ားဆူညံေနသလိုပင္ ၾကက္ငွက္မ်ားရဲ့အစာေတာင္းစားအသံေတြလည္း ေရာေနွာဆူညံ ေနခဲ့ၾကတယ္၊၊ တစ္ရြာလံုးရဲ့ ရပ္ကြက္တိုင္း၊ ရပ္ကြက္တိုင္းမွာလည္း ထိုနည္းတူစြာလုပ္ေလ့ရိွခဲ့ၾကပါတယ္၊၊
အိမ္ကေမာင္ငယ္၊ ညီမငယ္မ်ားအတြက္ ေက်ာင္းမွာေန့လည္စာစားဖို့ ထမင္းဗူးထည့္ေပးျပီး သူတို့တေတြ မနက္စာအတြက္ပါ တခါတည္းျပင္ေပးရတယ္၊၊ ကိုယ္ကအၾကီးဆိုေတာ့ အိမ္မႈကိစၥေတြအားလံုး ျပီးစီးေအာင္ လုပ္ျပီးမွ ေရမိုးခ်ဳိး အ၀တ္စားလဲ၊ မနက္စာ အဆာေျပစားျပီးတာနဲ့ ကမန္းကတန္းေက်ာင္းကိုေျပးသြားခဲ့ရတယ္၊၊ ေက်ာင္းအခိ်န္က ၈း၃၀ ဆိုေပမဲ့ အိမ္ကေနေက်ာင္းေရာက္ေအာင္ ၁၀ မိနစ္ေလာက္အနည္းဆံုးေလွ်ာက္ရပါ တယ္၊၊ ေက်ာင္းေရာက္ေတာ့ ကိုယ့္ညီမေလး၊ ေမာင္ေလးေတြရိွရာအတန္းဘက္ကိုသြားျပီး ၾကည့္ရေသးတယ္၊၊ အျခားေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားမ်ားငယ္မ်ားနဲ့ တည့္ေအာင္ေပါင္းတတ္ဖို့လည္း ဆံုးမသြန္သင္ရေသးတယ္၊၊
ေက်ာင္းပိတ္ရက္မ်ားျဖစ္တဲ့ စေန၊ တနဂၤေနြ နွင့္ ဥပုဒ္ေန့ေတြဆိုရင္ ေမာင္နွမတစ္အုပ္စုလံုးဟာ အိမ္တံခါး ပိတ္ျပီး ေအာက္ရြာကိုေက်ာ္ျပီးေနာက္တစ္ရြာျဖစ္တဲ့ ကရင္ရြာကိုသြားၾကတယ္၊၊ အဲဒီမွာ ေဖေဖနဲ့ေမေမက ေတာင္ယာလုပ္ေနတယ္ဆိုေတာ့ ကိုယ္တို့ ေမာင္နွမတသိုက္လည္း ေက်ာင္းပိတ္ရက္ေတြမွာ ေပါင္းသင္၊ ျမက္နုတ္၊ ဟင္းသီးဟင္းရြက္မ်ားစိုက္ပို်း စတဲ့အေထြေထြအလုပ္ေတြကို ၀ိုင္းလုပ္ၾကဖို့ ေရာက္သြားခဲ့ၾကပါတယ္၊၊ ယာထဲမွာပဲညအိပ္ညေနျပီး ေနာက္တေန့ညေနပိုင္းက်တာနဲ့ ေမာင္နွမတသိုက္အိမ္ျပန္လာခဲ့ ၾကတယ္၊၊ ေတာင္ ယာကေနအိမ္ကိုျပန္ေရာက္ၾကတဲ့ ေမာင္နွမအုပ္စုဟာ အိမ္ေရာက္ေရာက္ခ်င္း ခဏအနားယူျပီး ယာထဲက ပါလာတဲ့ အသီးအရြက္မ်ားကို ေရာင္းဖို့ျပင္ဆင္ခဲ့ၾကတယ္၊၊ ခရမ္းသီး၊ ခ်ဥ္ေပါင္ရြက္၊ ေက်ာက္ဖရံုသီး၊ ခ၀ဲသီး၊ ေရႊဖရံုသီး၊ ငရုပ္သီးစိမ္း၊ ပိန္းဥ တို့ကိုရြာရိုးတစ္ေလွ်ာက္လည္ပတ္ျပီး လိုက္ေရာင္းရင္အကုန္ေရာင္းရပါတယ္၊၊ အဲဒါကို ညီမငယ္နွစ္ေယာက္က သြားေရာင္းဖို့တာ၀န္ေပး ရပါတယ္၊၊ အိမ္မွာက်န္ေနတဲ့အစ္မၾကီးေတြနဲ့ ေမာင္ေလးအငယ္ဆံုးေလးကေတာ့ ေရမိုးခို်း၊ ညေနစာစားဖို့ခ်က္ျပုတ္ခဲ့ၾကတယ္၊၊ ညစာ စားျပီးတာနဲ့ ေမာင္နွမ တစုဟာ ကိုယ့္စာအုပ္ကိုယ္ကိုင္ျပီး စာက်က္ၾကတယ္၊ အၾကီးျဖစ္တဲ့သူက အငယ္ျဖစ္တဲ့သူကို စာခ်ေပးခဲ့ရတယ္၊၊
ေက်ာင္းေလးက ေတာေက်ာင္းျဖစ္ေပမဲ့ သူငယ္တန္းကေန အထက္တန္းအစထိသင္ၾကားပို့ခ်ေပးပါတယ္၊၊ ေက်ာင္းသူ၊ သားမ်ားဟာ ကိုယ္စီကိုယ္ငွအက်င့္စာရိတၱေကာင္းၾကျပီး ပညာေရးကိုတစိုက္မတ္မတ္ အားသြန္ ခြန္စိုက္ကို်းစားၾကပါတယ္၊၊ ေက်ာင္းသား အမ်ားစုဟာ နွစ္တိုင္းလိုလိုအတန္းတင္စာေမးပဲြေအာင္ေလ့ရိွၾကတယ္၊ ဂုဏ္ထူးမ်ားကိုရယူနိုင္ခဲ့ၾကတယ္၊၊ ေက်ာင္းစည္းကမ္း၊ ရြာစည္း ကမ္းမ်ားကိုလည္း လိုက္နာက်င့္သံုးၾကတယ္၊ ေက်ာင္းမွာ ေက်ာင္းသူ၊ သားမ်ားအခ်င္းခ်င္းစုစုစည္းစည္းေနထိုင္တတ္ၾကသလို၊ ေက်ာင္း ပိတ္ရက္ေတြဆို လည္း သူငယ္ခ်င္း၊ အေပါင္းသင္းတို့အိမ္ေတြကို လိုက္လည္ၾကတယ္၊ စာအတူက်က္တယ္၊ အိမ္စာအတူ လုပ္ၾကတယ္၊ အလုပ္ရိွရင္လည္း အတူ၀ိုင္းလုပ္ၾကတယ္၊ အလွူရိွရင္လည္း အတူ၀ိုင္းလုပ္ၾကတယ္၊ ေက်ာင္းသား အားကစားပဲြေတာ္လုပ္ရင္ အားလံုး ညီညီညြတ္ညြတ္၀ိုင္းလုပ္ေလ့ရိွၾကတယ္၊၊
၀ါဆို၊ ၀ါေခါင္လေတြမို့လို့ မိုးရြာမစဲ ေန့ေရာညပါသည္းထန္စြာရြာသြန္းေနေတာ့တာပဲ၊၊ အိမ္ေတြက သစ္တိုင္၊ ၾကမ္းခင္း၊ ဖက္မိုး၊ ၾကူထရံကာေတြပဲဆိုေတာ့ မိုးေတြရြာလိုက္တိုင္း အိမ္အထဲထိ ေအးစိမ့္၀င္သြားေတာ့တာပဲ၊၊ မိုးေတြရြာရင္းနဲ့ပင္ အိမ္ေျခရင္းဘက္ ရိွစမ္းေခ်ာင္းေလးကေရစီးသံ၊ ေက်ာက္တံုးမ်ားလိမ့္ေနသံမ်ားၾကားေနခဲ့ ရတယ္၊၊ ၀ါတြင္းမွာရြာတဲ့မိုးေရခိ်န္ေၾကာင့္ ရြာရိုးတစ္ေလွ်ာက္ ျမစ္၊ ေခ်ာင္း၊ အင္း၊ အိုင္မ်ားေရလံွ်ကာ တံတားမ်ား ပ်က္စီးကုန္တယ္၊၊ ဒါေၾကာင့္ ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားမ်ားအတြက္ အခဲေတြ့ၾကရတယ္၊၊ ေက်ာင္းအသြားအျပန္ကို အိမ္ကလူၾကီးတစ္ေယာက္ေယာက္ကလိုက္ပို့ရင္ေတာ့ ေက်ာင္းတက္နိုင္တယ္၊၊ မရိွရင္ ေက်ာင္းပ်က္ရတဲ့ေန့ ေတြမ်ားပါတယ္၊၊ တခါတေလက်ေတာ့ ေက်ာင္းတက္ေနတဲ့အခိ်န္မို်းမွာ မိုးရြာခ်လိုက္ရင္ အိမ္ျပန္ဖို့အတြက္ တံတားမရိွ၊ လာၾကိုမဲ့လူ ၾကီးလည္းမရိွတဲ့အျဖစ္မ်ဳိးနဲ႔ႀကဳံခဲ့ရတယ္၊၊ အဲဒီအခါက်ေတာ့ အျခားလူၾကီးေတြရဲ့အကူ အညီကိုေတာင္းရတယ္၊၊
မိုးရာသီေရာက္တိုင္း ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားမ်ားစုကာ ရြာရဲ့လမ္းမ်ား၊ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းလမ္းမ်ား၊ စာသင္ ေက်ာင္းလမ္းမ်ားကို ျပုျပင္ခဲ့ၾကရတယ္၊၊ ရြာရိုးတေလွ်ာက္က ေခ်ာင္းထဲမွသဲမ်ားကို သယ္ယူၾကျပီး ေခ်ာ္ေနတဲ့ လမ္းမ်ားမွာ လိုက္ေလာင္းခဲ့ၾကတယ္၊၊ ဒါမွသာ ဘုန္းၾကီးမ်ား နံနက္အာရုဏ္ဆြမ္းခံဆင္းရင္ အဆင္ေျပမွာျဖစ္ပါ တယ္၊၊ ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားငယ္မ်ားလည္း ေက်ာင္းသြားတဲ့ အခါ အဆင္ေျပၾကပါတယ္၊၊ ေနာက္ပိုင္းက် ေတာ့ ေက်ာင္းသားၾကီးမ်ားစုျပီး ရြာကတံတားမ်ားကိုလိုက္ျပုျပင္ခဲ့ၾကတယ္၊ ရြာထဲကကုန္းတက္၊ ကုန္းဆင္း ေျမ ျမင့္ေျမနိမ့္ေနရာမ်ားကိုလည္း ေလကားထစ္ေတြလုပ္ေပးခဲ့ၾကတယ္၊၊ ရဟန္းသံဃာေတာ္မ်ား၊ အသက္ၾကီးရြယ္ အို မ်ားနဲ့အတူ ကေလးငယ္မ်ားအတြက္လည္း ပိုမိုအဆင္ေျပေစခဲ့ပါတယ္၊၊ ေက်ာင္းလည္းပ်က္စရာမလိုေတာ့ ဘူး၊၊

သီတင္းကြ်တ္လျပည့္ေန့မတိုင္ခင္ ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားမ်ား ပထမစမ္းစာေမးပဲြအတြက္ အၾကိတ္အနယ္က်ဳိး စားခဲ့ရတယ္၊၊ စာေမးပဲြျပီးတာနဲ့ က်မတို့ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားမ်ားအတြက္ ေက်ာင္းကသီတင္းကြ်တ္မီးထြန္းပဲြ ေတာ္ျပုလုပ္ေပးခဲ့တယ္၊၊ အိမ္ကမိဘ ကိုလည္း ကန္ေတာ့ၾကတယ္၊ ကိုယ့္အသိမိတ္ေဆြေတြရဲ့မိဘမ်ားကိုလည္း လိုက္ကန္ေတာ့ခဲ့ၾကတယ္၊၊ မုန့္ဖက္ထုတ္၊ မုန့္ဆီေၾကာ္ တို့ကိုလည္း တအိမ္တက္၊ တအိမ္ဆင္း လိုက္လွူလိုက္ ပို့ခဲ့ၾကရတာ တေပ်ာ္တပါးပါပဲ၊၊ အဲဒီရာသီမွာ ကေလးငယ္မ်ားအတြက္ သိပ္ေပ်ာ္ စရာေကာင္းတဲ့ကာလျဖစ္ ခဲ့ပါတယ္၊၊ မိဘတို့နဲ့ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းကိုလိုက္သြားရင္လည္း မုန့္ေတြ စားမနိုင္၊ ေသာက္မနိုင္ျဖစ္ခဲ့ရတယ္၊၊ လျပည့္ညမွာလည္း ဖေယာင္းတိုင္မီး၊ ဆီမီးခြက္မ်ား ထိန္ထိန္လင္းလို့ပါပဲ၊၊ မီးပံုးပံ်မ်ားလည္းလႊတ္ခဲ့ၾကတယ္၊၊ သူငယ္ခ်င္းမ်ားနဲ့တရြာလံုး ပတ္ျပီး ဆီမီးခြက္မ်ားကိုလိုက္ၾကည့္ၾကတယ္၊ မီးပံုးပံ်မ်ားလႊတ္ေနတဲ့ရပ္ကြက္ေတြမွာ က်မတို့သူငယ္ခ်င္းတစုလိုက္ေပ်ာ္ခဲ့ၾကတယ္၊၊
ေႏြဦးစ၀င္တာနဲ့ အေရွ›ေျမာက္မုက္သုန္ေလညွင္းေလး တိုက္ခတ္လာသျဖင့္ တရြာလံုးေအးစိမ့္မႈတို့ျဖင့္ သာ ယာလ်က္ရိွခဲ့တယ္၊၊ ရြာကေတာင္ၾကားမွာတည္ေဆာက္ထားတာမို့ ျမူနွင္းမ်ားအုပ္စိုင္းျပီး ပိုေအးခ်မ္းေစပါ တယ္၊၊ ညေန ၄ နာရီ၊ ၅ နာရီေလာက္က တည္းက ေရခို်းထားရတယ္၊ အဲဒီထက္ေနာက္က်ရင္ေတာ့ ဘယ္လိုမွဒီေန့ အတြက္ေရမခို်းနိုင္ဘူး၊၊ စမ္းေခ်ာင္းေရကေအးတာတေၾကာင္း၊ ရာသီဥတုကေအးတာတေၾကာင္းမို့လို့ အရိုးဆီ ခမ္းေစေလာက္ေအာင္ေအးပါတယ္၊၊ ညေန ၆ နာရီေလာက္ကစျပီး အိပ္ခန္းရဲ့ေအာက္ တည့္တည့္မွာ ထင္းတံုး ၾကီးမ်ားနဲ့မီးေမြးထားခဲ့ရတယ္၊၊ ဒါမွသာ ညအိပ္ရင္အေပၚကေစာင္ ၃-၄ ထည္ထပ္ျပီး ေအာက္မီးေငြ့ေနြးေနြး ေလး နဲ့ အိပ္လို့ရမွာျဖစ္ပါတယ္၊၊ နံနက္အေစာၾကီးထရင္ မီးဖိုထဲကိုအရင္ဆံုးေျပး၀င္ရတယ္၊ မီးထည့္ျပီး ေျခလက္ေတြ ေနြးေအာင္လုပ္ျပီးမွ က်န္တာေတြဆက္လုပ္နိုင္တယ္၊၊
စပါးရိတ္သိမ္းခိ်န္လည္းနီးေနျပီမို့ စပါးသစ္၊ ဆန္သစ္၊ ထမင္းသစ္နဲ့ မုန္ဆန္းေလွာ္တို့ကို စားရေတာ့မယ္ျဖစ္ တယ္၊ စပါးရိတ္ ခိ်န္မွာ က်မတို့ေမာင္နွမေတြေက်ာင္းအားလပ္ရက္ေတြမွာ ေတာင္ယာကိုသြားျပီး မိဘကိုစပါး ၀ိုင္းကူရိတ္သိမ္းေပးခဲ့ၾကတယ္၊၊ အငယ္ေလးေတြကေတာ့ စပါးမရိတ္တတ္တဲ့အတြက္ ေကာက္လိွုင္းမ်ား၀ိုင္း သယ္ကူၾကရတယ္၊၊ စပါးဦးေပၚခိ်န္မွာ က်မတို့ေမာင္နွမမ်ားသိပ္ ေပ်ာ္ခဲ့ၾကတယ္၊ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ ဆန္ အသစ္နဲ့ ထမင္းစားရတဲ့အျပင္ ေတာင္ယာကထြက္တဲ့ ဟင္းသီးဟင္းရြက္မ်ားခ်က္ျပုတ္ျပီး စားခဲ့ရတာ သိပ္ကို အရသာရိွလွပါတယ္၊၊ ေကာက္ရိုးမ်ားကို တဲကေလးလုပ္ကာ ညဘက္ဆိုရင္အဲဒီထဲမွာ ေမာင္နွမတသိုက္၀င္ အိပ္ခဲ့ၾကတယ္၊၊ ေအးခ်မ္းလွတဲ့ရာသီဥတုဒဏ္ကို ကာကြယ္ေပးတဲ့အျပင္ ေမာင္နွမမ်ားေနြးေနြးေထြးေထြးအိပ္ ခြင့္ရခဲ့ပါတယ္၊၊
တန္ေဆာင္တိုင္ေရာက္ျပန္ေတာ့လည္း တရြာလံုးစည္ကားလို့ပါပဲ၊ ရြာထဲမွာလူေတြျပန္စုမိတဲ့ကာလလည္း ျဖစ္ ပါတယ္၊၊ ဒီအခိ်န္မွာ ေတာင္ယာသမားမ်ား၊ ဥယဥ္ျခံပိုင္ရွင္မ်ား၊ အေထြေထြအလုပ္သမားမ်ား အရပ္ေ၀းမွ အိမ္ ္ျပန္ခိ်န္ျဖစ္ပါတယ္၊၊ အလွူအတန္း လုပ္ရမည့္အခိ်န္ျဖစ္တဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ရြာထဲစည္ကားေနသလို၊ ဘုန္းၾကီး ေက်ာင္း၊ စာသင္ေက်ာင္းတို့မွာလည္း သူ့အစီစဥ္နဲ့သူ သိုက္ သိုက္ျမိုက္ျမိုက္ျဖစ္ေနခဲ့ပါတယ္၊၊ တမိုးလံုး ပင္ပင္ ပန္းပန္း အရပ္ေ၀းကိုသြားျပီး အလုပ္လုပ္ကိုင္ေနခဲ့ရတဲ့ ကာလသား၊ ကာလသမီး အပို်၊ လူပို်ေတြလည္း အပို်၊ လူပို်အသင္းမွာ ေနြရာသီမွာ ေကာင္းမႈကုသိုလ္၊ ရြာအကို်းကိုသယ္ပိုးေပးၾကဖို့ လုပ္ငန္းစဥ္ေရးဆဲြေနခဲ့ၾကျပီ၊၊ ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားမ်ားကလည္း ေနြရာသီမွာျပုလုပ္မည့္ ေက်ာင္းသားအားကစားပဲြေတာ္အတြက္၊ ေနာက္ ဆံုးအတန္းတင္စာေမး ပဲြအတြက္ စီစဥ္ေနခဲ့ၾကရျပီ၊၊
မိဘမ်ားမွာ တမိုးလံုးလုပ္ကိုင္လို့ ရတဲ့ဆန္စပါး၊ ေကာက္ပဲသီးနံွမ်ားကို ေရာင္းခ်ကာ သားသမီးမ်ားအတြက္၊ စား ၀တ္ေနေရးအတြက္၊ က်န္းမာေရးအတြက္၊ အလွူအတန္းအတြက္၊ လူမႈေရးအတြက္ စတဲ့အေရးေတြအတြက္ ေ၀ စုခဲြကာ ေငြေၾကးကိုစီမံခန့္ခဲြရေလ တယ္၊၊ ဒါ့အျပင္ တေပါင္းလ ဘုရားပဲြေတာ္၊ တန္ခူးလ သၾကၤန္ပဲြေတာ္၊ ကဆုန္ လ ေညာင္ေရသြန္းပဲြေတာ္ စတဲ့ပဲြေတာ္မ်ားအတြက္လည္း ထည့္သြင္း စဥ္းစားရတယ္မဟုတ္လား၊၊ အင္မတန္ရိုး သားတဲ့ ဘ၀ကို ဒီလိုပဲ နွစ္စဥ္နွစ္တိုင္းပံုေသရိုးမွားေနသြားၾကတဲ့ ရြာသူရြာသားမ်ားဟာ တည္ျငိမ္ေအးခ်မ္းမႈတို့ ကိုလည္း ေသပံုရိုးမွားတည္ေဆာက္ထားခဲ့ပါတည္၊၊ စပါးစိုက္ပို်းခိ်န္၊ ရိတ္သိမ္းခိ်န္မ်ားမွာ က်မတို့ အတြက္ပင္ ပန္းေပမဲ့ ေပ်ာ္စရာမ်ားနဲ့ဘ၀ကို တည္ေဆာက္ခြင့္ရခဲ့ပါတယ္၊၊ က်မ တို့ဘ၀ကိုလည္း ပိုမိုနားလည္လာေစခဲ့ပါ တယ္၊၊ ကိုယ္စီ အသိစိတ္မ်ားေမြးဖြားခြင့္ရခဲ့ၾကတယ္၊၊ အင္မတန္တည္ျငိမ္ေအးခ်မ္းတဲ့ ေက်းလက္ေတာရြာေလး မွာ ဘ၀ကိုစတင္ပို်းေထာင္ခြင့္ရခဲ့ျခင္း ဟာ ဘ၀ေပးကုသိုလ္လို့ပဲ ေျပာလိုက္ခ်င္ပါေတာ့တယ္၊၊

ရုိးသားလ်က္
ေဆာင္း