ေဆာင္းမဟုတ္ေသာ ေဆာင္းရာသီသို႔

ေႀသာ္ ....... ဘာရယ္မွမဟုတ္သလိုလိုနဲ႔ ေဆာင္းရာသီသို႔ကူးေျပာင္း၀င္ လာခဲ့ၿပီ။ မိုးရာသီဆိုတာကာလတစ္ခုကို ၿငီးေငြ႔စြာေက်ာ္ျဖတ္ခဲ့ၿပီးေပ မယ့္ အခုကူးေျပာင္း၀င္လာတဲ့ေဆာင္းရာသီကိုလည္း မိုးစက္ေလးမ်ား နဲ႔ ျဖတ္သန္းေနရဆဲပါပဲ။ က်မတို႔ေနထိုင္တဲ့ထုိင္းႏုိင္ငံေတာင္ပိုင္းမွာ ၁၂ ရာသီမိုးရြာေလ့ရွိတယ္၊ ေႏြရယ္၊ ေဆာင္းရယ္လို႔ သိပ္မထင္ရွား ဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ေတာင္ပိုင္းကိုေရာက္တာနဲ႔ စုိစြတ္ေနတဲ့အထိ အေတြ႔ ေလးကိုခံစားၾကရမွာပါ။

က်မတို႔ေဒသမွာ အခုဆိုရင္ တရက္တည္းမွာ ရာသီဥတုဒဏ္သုံးခုကို တၿပဳိင္တည္းခံေနရပါတယ္။ ညမိုးခ်ဳပ္ကစ ၿပီး မနက္အေစာပိုင္းအထိ ေအးစက္တဲ့ေဆာင္းေလေျပေလၫႇင္းဒဏ္ကိုခံရတတ္ၿပီး၊ ေန႔လည္ပိုင္း က်ေတာ့ တခါအေရသားက်က္မတတ္ပူျပင္းတဲ့ေနပူဒဏ္ကိုခံရျပန္ ေရာ၊ မြန္းလြဲၿပီးညေနေအးမတိုင္ခင္အထိျပန္ေတာ့လည္း မိုးေတြရြာခ် ပါေလေရာ။ ကဲ ...... စုံေနေရာပဲမဟုတ္လား။

ဒီလိုေဆာင္းကာလကိုေရာက္လာတိုင္း ငယ္ငယ္တုန္းကေနခဲ့ဖူးတဲ့ေတာရြာေလးကိုသတိရလိုက္တာ။ အခုခ်ိန္ ေလာက္ဆိုရင္ ဟုိမွာအရမ္းေအးစက္ေနေတာ့မွာပဲ။ အခုလိုမ်ဳိးမိုးလည္းရြာမွာမဟုတ္ဘူး၊ ေတာေတာင္ၾကားမွာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ျမဴႏွင္းစက္မ်ားေ၀ဆာေနေတာ့မွာေသခ်ာတယ္၊ ဒီအခ်ိန္ဆိုရင္ ေရမိုးမခ်ဳိးရဲၾကေတာ့တဲ့ ကာလလည္းျဖစ္တယ္။ အဲဒီအခါက်ရင္ ေရေႏြးတည္ၿပီးခ်ဳိးၾကတာကိုလည္း သတိရေနမိတယ္။ အေႏြးထည္အထူ ႀကီးေတြ၀တ္ေနၾကတာကိုလည္း သတိရတယ္။ ညဘက္ဆိုရင္လည္း မီးပုံႀကီးေတြပုံၿပီး မီးလႈံၾကရင္း ေျပာင္းဖူး၊ ထမင္းခ်မ္းခဲ၊ ကန္စြန္းဥ၊ ပီေလာပီနံဥေတြကိုဖုတ္စားၾကတဲ့အခ်ိန္ေလးကို အရမ္းလြမ္းမိတယ္။

ညအိပ္ရာ၀င္တိုင္း ေမာင္ႏွမမ်ားၾကားတိုးအိပ္ရတဲ့အရသာဟာ သိပ္ကိုေႏြးေထြးလြန္းပါတယ္၊ ေစာင္ေတြက လည္း တစ္ေယာက္ကိုသုံးေလးငါးထည္စီေလာက္ပိုင္ထားၾကတာ။ အေမကေတာ့ က်မတို႔အားလုံးရဲ႔အိပ္ယာ ေအာက္တည့္တည့္မွာ မီးေငြ႔ေငြ႔ေလးပုံေပးထားတတ္တယ္။ ဒါဆို ပိုၿပီးေႏြးေထြးစြာအိပ္ ၾကရတာေပါ့။ အဲဒီအခါ က်ရင္ လုံး၀မလႈပ္ရဲပဲအိပ္ၾကေတာ့တာပဲ။ လႈပ္ရင္ ေစာင္ေတြလြတ္ကုန္မွာစုိးလို႔၊ ၿပီးေတာ့ေျခဖ်ားလက္ဖ်ားေလး ေတြေဆာင္းေလထိရင္ ေအးစက္ကိုက္ခဲလာရင္ လြယ္လြယ္နဲ႔ျပန္မေႏြးႏိုင္ဘူး။

ၾကဴထရံ၊ ၾကမ္းခင္း ၀ါးအိမ္ေလးမို႔ ေဆာင္းတြင္းတုိက္ခတ္ေနတဲ့ေလေျပေလးဟာ အိမ္ထဲကိုအလုအယက္ေျပး ၀င္တိုးေ၀ွ႔ေနၾကတာကိုး။ ေတာသဘာ၀အတုိင္း သူ႔ရာသီနဲ႔သူလိုက္ဖက္စြာေနထုိင္ခဲ့ဖူးတဲ့ေဒသေလးကို အရမ္းပဲ လြမ္းမိတယ္ေနာ္။ အခြင့္အလမ္းရွိေသးရင္ တေခါက္ေလာက္ေတာ့ျပန္သြားခ်င္ေသးတယ္။

အခုလိုမူမမွန္တဲ့ ရာသီဥတုဒဏ္ကိုခံေနရရင္း ဒီေဒသမွာမူမမွန္တဲ့ပတ္၀န္းက်င္ကို က်မအလြန္ပဲစိတ္ပ်က္ေနမိ တယ္။ ေရြးခ်ယ္စရာေတြအမ်ားႀကီးရွိရင္ ေဟာဒီေဒသမွာက်မတစ္ေယာက္အခုေလာက္ဆို အရိပ္ေတာင္မျမင္ရ ေတာ့ဘူးထင္တယ္။

ေႏြးေထြးစြာျဖင့္